Dream Stories: Two Nickel Coins

Photo credit by Jonahan Brinkhorst on Unsplash.com

Nanaginip ako noong nakaraang gabi nang ganito:

May dalawang batang lumapit sa may bintana ng aming bahay. Nakahawi ang kurtina at nakita ko ang isang batang babae na mahaba ang buhok at isang batang lalaki. Sila ay parehong nakasuot ng puting sando. May pilit silang inaabot sa akin na dalawang nickel coins pero tinanggihan ko iyon. Kung nakakita na kayo ng tinatawag nilang 5 cents sa Amerika, ganoon ang nakita kong kulay ng barya sa aking panaginip. O dili kaya ay tingnan ninyo na lamang ang nasa larawan sa itaas, ganyan ang kulay ng coins na nakita ko sa panaginip.

Munting Tula: Paalam

"Paalam"

Katuwang ko ang alon
Sa paglimot ng kahapon
Sa kailaliman ng dagat
Duon ay ibabaon ko
Ang ating masayang alaala

Mahabang Sanaysay: Epoxy, Opisyal na Lahok, 2017 Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature, Part 2

PART 2 of 2 Basahin ang unang bahagi dito.

Madalas tuwing linggo, nakikita ko si tatay na nagbabasa ng Manila Bulletin sa may tapat ng buhay namin. Naghihiram siya ng dyaryo na itinitinda ng kapitbahay na may-ari ng sari-sari store. Friends naman sila kaya okey lang iyon. Pagkaminsan ay uuwi siya at hahagilapin ang kanyang diksyunaryo. May parte iyon na parang nasunog na or parang inaanay na sa kalumaan ang mga pahina. Ganoon ang gawi niya kaya siguro natuto siya na magsalita at magsulat ng ingles. Lalo na at politika ang pag-uusapan, alam ni tatay ang paligoy-ligoy. Kasi nga ay naiintindihan niya ang nakasulat sa dyaryo. Tuwing eleksyon nga, kung sino ang bet niya, yun din ang iboboto naming magkakapatid.

Mahabang Sanaysay: Epoxy, Opisyal na Lahok, 2017 Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature, Part 1

Sinubukan kong magpasa ng isang lahok sa Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature. Alam kong ako'y hindi pinalad sapagkat anong petsa na ay hindi pa ako nakarinig ng magandang balita mula sa kanila. Ganunpaman, aking ibabahagi sa inyo ang aking ipinasang sanaysay. Medyo mahaba-habang basahin ito kaya aking ipinapayo na bakit hindi ka muna magtimpla ng kape bago mo ito basahin. Mainam nang may mainit kang iniinom habang nagbabasa bago ka mayamot dahil kasing haba ito ng nobela. Imagine mo yun feeling na ikaw ay nasa Starbucks. Pabasa-basa. Pasosyal-sosyal. Informal essay daw dapat ang ilahok kaya heto ang aking istorya.

Foreigner Ang Boyfriend Ko - Part 2

Sabik na umuwi si Ivy kasabay ng kanyang pamilya. Halos lumipad siya papasok sa loob ng bahay dahil sa sobrang excitement. Kunwaring sinasabayan ang kanta sa kanyang telepono pero ang totoo feel na feel niya ang lyrics ng love song na pinapakinggan niya. Dali-dali siyang umakyat sa itaas ng kanilang bahay at pumunta sa kanyang kuwarto.

Liham ng isang OFW sa kanyang Ama

Una kong inilathala ang tulang ito sa aking English website. Ngunit nais kong ilipat ang aking ilang Tagalog na likha dito sa Kalesa Journal. Kung mapapansin ninyo, may ilang artikulo akong patungkol sa aking ama. Siya ang dahilan kaya nagsimula akong mag-blog, para maibsan ang aking lungkot sa kanyang pagkawala dito sa mundong ibabaw.